«همانا فاطمه پاره تن من است کسی که او را خشمگین سازد مرا خشمگین ساخته.» [بحارالانوار، ج 43، ص 39]

 

«... دخترم فاطمه، سیده زنان جهان از اولین و آخرین است و او پاره تن من و نور چشم من و میوه دل من و روح من در بدن من است؛ او حوریهای است بهصورت انسان؛ هنگامی که در محرابش به عبادت در پیشگاه پروردگارش میایستد، نور او برای فرشتگان آسمان میدرخشد؛ همچنان که نور ستارگان برای اهل زمین میدرخشد...». [امالی، شیخ صدوق، صص 99-100]

 

«بهشت، مشتاق چهار تن از بانوان است: مریم دختر عمران، آسیه همسر فرعون، خدیجه دختر خویله و فاطمه علیها السلام دختر محمد صلی الله علیه وآله وسلم» [بحارالانوار، ج 43، ص 19]

 

«... روز قیامت، منادی از زیر عرش ندا میکند: ای اهل محشر! سر به زیر افکنید و چشمها را ببندید تا فاطمه علیها السلام از صراط عبور کند: و او عبور میکند در حالی که هفتاد هزار نفر از حوریان بهشتی همراه اویند.» [امالی صدوق، ص 25]

 

«فاطمه پاره من است؛ کسی که او را خوشحال سازد مرا خوشحال ساخته و کسی که او را ناراحت کند مرا ناراحت کرده، فاطمه گرامیترین مردم نزد من است.» [بحارالانوار، ج 43، ص 39]

 

«خداوند به خشم فاطمه خشمگین میشود و به خشنودی او خشنود میگردد.» [امالی مفید، ص 56]

 

«هرگاه مشتاق بوی بهشت میشوم، دخترم فاطمه را میبویم» [همان، ص 4]

 

«خداوند، تمام وجود دخترم فاطمه را لبریز از ایمان و یقین کرده است.» [همان، ص 23]

 

از زبان پیشوایان معصوم

 

«علی(ع): بخدا قسم او (حضرت زهرا) هیچگاه مرا به خشم دربیاورد هیچگاه در امری با من مخالفت نکرد و من هر گاه به او نگاه میکردم، غمها و اندوهها از من برطرف میشد.» [وسائل الشیعه، ج 14، ص 16]

 

امام صادق(ع):

 

«فاطمه، صدیق کبری است؛ محور حرکت انسانهای گذشته، معرفت و شناخت حضرت فاطمه علیها السلام بوده است.» [بحارالانوار، ج 43، ص 64]

 

امام کاظم(ع):

 

«در خانهای که اسم محمد یا علی، حسن، حسین، جعفر، عبدالله و از زنان، فاطمه باشد، فقر و تنگدستی وارد نخواهد شد.» [سفینه البحار، ج 4، ص 295]

 

امام زمان(ع):

 

«در دختر رسول خدا فاطمه سلام الله علیها برای من سرمشق و الگویی نیکو است.» [بحارالانوار، ج 53، ص 180]

 

امام صادق(ع):

 

«هر آن کس که فاطمه علیها السلام را آنگونه که باید بشناسد؛ لیله القدر را درک کرده.» [تفسیر فرات کوفی، ص 581]

 

امام صادق(ع):

 

«فاطمه را از آنرو فاطمه گفتهاند که مردم از شناخت او عاجزند.» [همان]

 

اشاره

روح الله حبیبیان

«مولود بهشتی»

 

پیامبر اسلام در سال پنجم بعثت، سختترین فشارها را پشتسر میگذاشت که به اذن خدا، حادثه عظیم معراج رخ داد. حضرت، برای مشاهده ملکوت آسمانها به معراج رفت. در آن شب، جبرئیل از میوه درخت طوبی به ایشان داد و پیامبر(ص) از آن، تناول کرد. ... و «کوثر»، نعمتی است که از برکت همان میوه بهشتی، به واپسین فرستاده خداوند، اعطا شد؛ مگر نه اینکه پیامبر(ص) همواره دخترش را میبوسید و میفرمود: «من بوی بهشت را از او استشمام میکنم»؟!

چهار بانوی بهشتی

 

حضرت خدیجه که پس از ازدواج با رسول خدا(ص)، مورد قهر و قطع رابطه زنان مکه قرار گرفته بود، در آستانه وضع حمل، به دنبال این زنان فرستاد تا او را در این امر مهم یاری کنند؛ ولی با پاسخ سرد و زشت آنان روبرو شد: «تو به سخن ما گوش نکردی و با یتیم ابوطالب که مالی نداشت، ازدواج کردی، ما نیز به یاری تو نخواهیم آمد.»

 

لحظههای دشوار و بحرانی وضع حمل فرا رسید و خدیجه(س) تنها و بییار و یاور بود. ناگهان چهار زن را کنار خود دید. یکی از آنها گفت: «نترس و غمگین مباش؛ پروردگار مهربانت ما را به یاری تو فرستاده است؛ ما خواهران توایم.» به کمک چهار بانوی بهشتی [ساره همسر ابراهیم، آسیه همسر فرعون، مریم دختر عمران، و کُلثم، خواهر موسی]، مولود خجسته مکه، کوثر پیامبر، فاطمه زهرا سلام الله علیها، جهان را با قدوم خویش مزین ساخت... .

عفاف و حجاب

 

پیامبر(ص) روزی از مردم پرسید بهترین چیز برای زنان چیست؟ امیرالمومنین علی(ع) این سؤال را در منزل از حضرت زهرا پرسید و آن حضرت پاسخ داد: «اینکه مردان را نبینند و مردان نیز ایشان را نبینند.»[3] و هنگامی که این پاسخ به پیامبر عرض شد، حضرت ایشان را تحسین و تصدیق فرمود: در تقسیم کارهای زندگی، وقتی رسول خدا(ص) کارهای بیرون منزل را به علی(ع) و کارهای داخل منزل را به فاطمه سلام الله علیها سپردند، حضرت زهرا فرمود: «جز خدا کسی نمیداند که چقدر خوشحال شدم که رسول خدا مرا از مواجهه با مردان معاف داشت.»[4]

 

در منطق فاطمه زهرا سلام الله علیها، ویژگیهای جسمانی زن، فقط و فقط محدود در زندگی زناشویی اوست؛ تا آنجا که حضرت زهرا(س) از اینکه در تشییع جنازه، پارچهای روی بدنش افکنده باشد و حجم بدن مبارکش نمایان باشد، ابراز ناراحتی کرد.[5] اما همه اینها، به معنی انزوا و گوشهگیری زنان نیست؛ بلکه در مقام ضرورت، زن میتواند، بلکه باید میداندار تلاشهای اجتماعی و فرهنگی و دینی باشد؛ چنانکه حضرت زهرا سلام الله علیها، خود در احقاق حق امیرالمونین علی(ع) از هیچ کوششی دریغ نفرمود.»[6]

در جبهه فرهنگی و سیاسی

 

ایمان و اعتقاد حضرت زهرا سلام الله علیها به حفظ عفت و حجاب مانع از همراهی و مجاهدت در عرصههای گوناگون دفاع از اسلام و حق نمیشود. حضور در منطقه نبرد و مداوای زخمها و شستن شمشیرها؛ حضور در مسجد برای دفاع از حق و ولایت؛ ایراد خطبه در جمع مردان و زنان و سرکوب کردن دشمنان با استدلالهای متقن و محکم؛ حضور شبانه در منزل گوره زیادی از مهاجرین و انصار و گوشزد کردن ظلمی که بر علی(ع) رفته و تذکر وظیفه آنها و در نهایت، آنگاه که دست استدلال و برهان و کلام کوتاه شد، اشکهای هر روزه و جهاد فرهنگی آشکار در برابر دشمن، همه و همه، نمونههایی از فعالیتهای فرهنگی و سیاسی فاطمه زهرا سلام الله علیها در کنار حفظ عفت و تقوا و بندگی خداست.

تا میتوانی بپرس!

 

از جمله تلاشهای فرهنگی حضرت پاسخگویی به سؤالات و شبهات زنان و مردان بود؛ چنانکه نقل شده برخی از زنان، خدمت ایشان رسیده، پرسشهای شرعی خویش را مطرح و پاسخ دریافت کردند و آنگاه که پرسشگر، بسیاری پرسشهای خود شرمگین میشد، حضرت با ذکر روایتی که اشاره به فضیلت این گفتوگوهای علمی داشت، از شرمساری آنها میکاست و زمینه طرح پرسشهای بیشتر را فراهم میکرد.

 

یکی از اصحاب میگوید پس از درگذشت رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم، فاطمه را در کنار تربت شهدای احد دیدم که اشک میریخت. نزدیک رفته از او اجازه خواستم، حضرت از گریه ساکت شد. (پس از کلامی چند) گفتم: ای سرور زنان، از شما سؤالی دارم که در سینهام آشوب کرده! حضرت فرمود: بپرس؛ گفتم: آیا رسول خدا(ص)، پیش از وفاتش بر امامت حضرت علی(ع) تصریح کرده بود؟ حضرت فرمود: عجیب است؛ آیا روز غدیر خم را فراموش کردید؟ [هم، گفتوگوی مختصری ادامه پیدا کرد] پرسیدم: پس چرا علی از حق خود دست کشیده قیام نکرد؟

 

حضرت فرمود: از رسول خدا شنیدم که فرمود: «امام، همانند کعبه است که افراد به سوی او میروند و او به سوی مردم نمیرود.»[7]

 

گفتار مجری

فاطمه در عرصه کار و تلاش

 

در روایتی از امام صادق(ع) از جابر بن عبدالله انصاری صحابی رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم نقل شده «روزی رسول خدا به خانه دخترش فاطمه سلام الله علیها وارد شد و زهرا را در حالتی دید که اشک از چشمانش جاری شد؛ زیرا لباس آن حضرت بسیار نامناسب بود و با آن وضع، از یکسو مشغول آردکردن جو و تهیه نان و از سویی دیگر، مشغول شیر دادن به کودک خود بود.

 

پیامبر صلی الله علیه وآله فرمود: ای دختر عزیزم، این گونه تخلیها را در دینار برای رسیدن به پاداش و شیرینهای اخروی پذیرا باش و صبر و بردباری را از دست مده...» [بحارالانوار، ج 43، ص 85]

 

حضرت زهرا سلام الله علیها افزون بر کارهای جاری زندگی، حتی برای اداره زندگی و مقابله با مشکلات، ؟؟ برای اجنبی را نیز میپذیرفت تا آبرو و حرمت خانوادهاش محفوظ بماند؛ نقل است روزی که گرسنگی بسیار بر خانه علی(ع) فشار آورده بود، حضرت نزد یک یهودی رفته با او قرارداد کرد تا در برابر مقدار جو، حضرت زهرا پشمهای او را برسید و حضرت نیز قرارداد خود را با بانوی دو عالم در میان گذاشت و او نیز پذیرفته، شروع به کار استیجاری کرد. [بحارالانوار، ج 35، ص 137]

 

نکتههای ظریف

 

عبادت آن حضرت با همه تلاشهای شبانه روزی و کارهای طاقتفرسا، آنگونه بود که در روایات بسیاری به آن اشاره شده است. چنانکه نقل شده وقتی به عبادت میایستاد، همچون ستارهای درخشان برای اهالی آسمانها نورافشانی میکرد. [علل الشرایع، ج 1، ص 215]

 

/ 0 نظر / 11 بازدید